Geschiedenis

Herrihof werd in 1892 gebouwd als vakantiehuis van de uit Karlsruhe afkomstige textielhandelaar Max Leipheimer. De naam Herrihof stamt uit de tijd van de mijnbouw, toen op deze plaats, direct aan de ingang van de mijn de zogenaamde Herrenhof stond, een administratief gebouw.

Max Leipheimer was sterk verbonden met Todtnauberg. Vooral tijdens de 1e wereldoorlog was hij de arme bevolking zeer toegewijd. Hij was zeer gastvrij en ontving zowel de plaatselijke bevolking als ook menig gast in zijn huis.

Ook de Groothertogin van Baden sloot na een winterwandeling haar dag graag af met een groot glas wijn bij de haard van Herrihof.

Max Leipheimer was medeoprichter van de Ski Club Todtnauberg, hij kreeg enkele erebanen, ook werd hij tot ereburger van de gemeente Todtnauberg benoemd.

Door de inflatie zwaar getroffen stierf hij berooid in 1936.

De echtgenoot van zijn kleinkind Elisabeth, Dr. Prof. Ludwig Lautenschläger, kocht Herrihof uit de nalatenschap van de overledene. Aanvankelijk diende Herrihof als vakantiehuis. Pas toen hun huis in Frankfurt tijdens de 2e Wereldoorlog werd vernietigd, werd Herrihof het permanente woonhuis. Ludwig Lautenschläger is ook vandaag de dag door zijn medische hulp nog een onvergetelijke man.

In 1954 opende dochter Armgard Schüle met haar man Herrihof voor hotelgasten. Na haar dood in 2009 kwam het pand onder monumentenzorg, werd vervolgens verkocht en gerenoveerd. Tegenwoordig herleeft Herrihof zijn oude glorie.